اگر به یک وب سایت یا فروشگاه رایگان با فضای نامحدود و امکانات فراوان نیاز دارید بی درنگ دکمه زیر را کلیک نمایید.
ایجاد وب سایت یا( قابلیت ویرایش
تعداد صفحه : 83
مباني تئوري انفجار: 1- مقدمه: در طول حداقل 200 سال گذشته، كاربرد واژه انفجار متداول بوده است. در زمانهاي قبل از آن اين واژه به تجزيه ناگهاني مواد و مخلوطهاي انفجاري با صداي قابل توجهي نظير «رعد» اطلاق شده است. اين مطلب از ديرباز شناخته شده است كه انفجار تجزيه سريع مقدار معيني ماده است كه به محض رخداد يك ضربه يا گرمايش اصطكاكي اتفاق ميافتد. بنابراين تجزيه اين مواد در شرايط مناسب ميتواند بصورت ساكت و آرام رخ دهد. كلمه انفجار از نظر فني به معني انبساط ماده به حجمي بزرگتر از حجم اوليه است. آزاد شدن ناگهان انرژي كه لازمه اين انبساط است. غالباً از طريق احتراق سريع، دتونيشن (كه در فارسي همان انفجار معني ميشود)، تخليه الكتريكي با فرايندهاي كاملاً مكانيكي صورت ميگيرد. خاصيت متمايز كننده انفجار، همانا انبساط سريع ماده است. به نحويكه انتقال انرژي به محيط تقريباً بطور كامل توسط حركت ماده (جرم) انجام ميشود. در جدول زير مقايسهاي بين چند فرآيند آزادسازي انرژي انجام شده است: چگالي انرژي (Watt/cc) سرعت سوخت، شدن مواد (g/sec) فشار (atm) ماده 10 1 1 شعله استيلن 106 103 2000 باروت تفنگ 1010 106 400000 دتونيشن يك ماده منفجره قوي جدول (بالا) مقايسهاي بين سه فرايند آزاد سازي انرژي براي شعله تقريباً هيچ انتقال جرمي به اطراف رخ نمي دهد در حاليكه نيروي پيشرانش يك اسلحه قادر به راندن گلوله است و يك ماده منفجره قوي هر چيز در تماس با خود را تغيير شكل داده و يا ويران ميكند. قدرت منهدم كننده اين مواد را «ضربه انفجار» ناميده ميشود كه مستقيماً با حداكثر فشار توليد شده مرتبط است. توجه كنيد كه در جدول (بالا)، هيچگونه توصيفي از محل رخداد (تونيشن ماده منفجره
« پرداخت آنلاین و دانلود در قسمت پایین »
![]()